Ta planeta pozasłoneczna jest dość duża i niezwykle gorąca

Reklama

ndz., 10/04/2020 - 09:38 -- MagdalenaL

Naukowcy wykorzystali nowy teleskop kosmiczny do zbadania nowej planety, która w dzień emituje dużo światła. WASP-189b wzbudza ciekawość swoimi ekstremalnymi właściwościami i niezwykłą orbitą.

Za pomocą nowego teleskopu kosmicznego Cheops naukowcy przeanalizowali jedną z najbardziej ekstremalnych znanych planet pozasłonecznych. WASP-189b ma temperaturę ponad 3200 stopni Celsjusza i z 220 000 km średnicy jest 1,6 raza większa od równikowej średnicy Jowisza , jak pisze międzynarodowy zespół kierowany przez Monikę Lendl z Uniwersytetu Genf w czasopiśmie „Astronomy & Astrophysics”.

Odległa o ponad 320 lat świetlnych krąży wokół gwiazdy HD 133112 w konstelacji wagi – jednej z najgorętszych znanych gwiazd posiadających układ planetarny. „Ekscytującą rzeczą dotyczącą planety WASP-189b jest to, że jest to gazowy olbrzym, który okrąża swoją gwiazdę macierzystą w mniej niż 3 dni. To znaczy, że jest 20 razy bliżej niej niż Ziemia Słońca”, wyjaśniła Lendl.

WASP-189b krąży wokół swojej gwiazdy macierzystej w odległości około 7,5 miliona km – dystans między Ziemią a Słońcem wynosi około 150 milionów km. Inna szczególna cecha WASP-189b: jej orbita nie leży w płaszczyźnie równikowej gwiazdy, jak ma to miejsce w przypadku planet w naszym Układzie Słonecznym, ale przebiega nad jej biegunami.

Planeta ma również stałą stronę dzienną wystawioną w stronę światła gwiazdy planety oraz stałą stronę nocną. Szacuje się, że strona dzienna może mieć około 3200 stopni Celsjusza, czyli więcej niż w przypadku niektórych małych gwiazd, które mogą mieć znacznie poniżej 3000 stopni.

Dla porównania: nasze Słońce ma na swojej powierzchni prawie 6000 stopni Celsjusza. Gwiazda HD 133112 jest o ponad 2 tysiące stopni cieplejsza i dlatego nie wydaje się żółtawo-biała, ale niebieska.

Od początku roku europejski teleskop kosmiczny Cheops obserwuje układy planetarne w naszym kosmicznym sąsiedztwie z orbity na wysokości 700km, między innymi poszukuje kandydatów, którzy oferują odpowiednie warunki do powstania życia. Ale bada także inne, bardziej niegościnne planety pozasłoneczne.

Monika Lendl i jej koledzy publikują teraz pierwsze wyniki. Teleskop precyzyjnie zmierzył zmiany jasności, kiedy planeta przechodziła nad swoją macierzystą gwiazdą i kiedy za nią znikała. Praca została ułatwiona przez to, że planeta emituje tak dużo światła po swojej dziennej stronie.

Współautor Willy Benz z Uniwersytetu w Brnie dodaje: „Wokół tak gorących gwiazd znanych jest tylko kilka planet, a ten system jest jeszcze najjaśniejszy”. Do tej pory znanych jest ponad 4000 planet pozasłonecznych.

 

Autor: 
Tłum. Aleksandra Wereska
Dział: 

Reklama