Zenica: Student robi protezy w 3D

Reklama

śr., 11/25/2020 - 11:15 -- MagdalenaL

„Życie ludzi z ortopedycznym, protetycznym wspomaganiem, czyli protezami, nie jest łatwe”, przekonuje Ahmed Mujkanović, inżynier mechanik, student II stopnia na Wydziale Mechanicznym w Zenicy, który kiedyś zdecydował się na Inżynierię Produktu, a dziś uważa to za bardzo dobrą decyzję.

„Mimo, że unikatowa forma łożyskowa, czyli tzw. kosz jest wykonywana w pracowniach ortopedycznych ręcznie, użytkownicy protez często potrzebują dużo czasu i różnych modyfikacji, aby w końcu dostać idealną pomoc ułatwiającą poruszanie”, mówi młody miłośnik projektowania przedmiotów, które sprawiają, że życie staje się piękniejsze i wygodniejsze.

Walka z systemem opieki zdrowotnej

„Interesowały mnie wszystkie tematy związane z projektowaniem nowych rzeczy, obliczeniami i komputerową analizą prototypów. Po nauczeniu się na regularnych zajęciach modelowania 3D, nabyłem umiejętności drukowania 3D w sekcji skupionej wokół IdeaLab. Na początku nie myślałem o dołączeniu do tej sekcji, ale po jakimś czasie zobaczyłem, że powstają tam wielkie rzeczy i bardzo ciekawe projekty. Przy tak dobrym sprzęcie, oddanym zespole studentów i profesorów oraz dobrej atmosferze pracy, to całkiem logiczne, że można było liczyć na spektakularne wyniki. Wielu różnych studentów było zaangażowanych w różne projekty, a wiedza i umiejętności tam zdobyte były i są przekazywane w specyficzny sposób, powiedziałbym „z pokolenia na pokolenie”, opowiada młody ekspert.

Właśnie ze względu na potrzebę niesienia pomocy innym zaproponowano mu, aby w ramach swojej dysertacji odpowiadał na prośby osób niepełnosprawnych z Zenicy i pomógł projektować, optymalizować oraz ulepszać protezy ortopedyczne.

Ponieważ protezy wykonywane są ręcznie, zawsze istnieje możliwość wystąpienia niewielkiego błędu produkcyjnego. Gdy proteza przenosi się na ciało, te drobne błędy mogą prowadzić do powstawania pęcherzy i pękania skóry, co dodatkowo komplikuje życie osobom korzystającym z pomocy protetycznej.

Oprócz problemu dostosowania łożyska protezy, osoby niepełnosprawne muszą walczyć z systemem opieki zdrowotnej, co wydłuża cały proces, a wielu, zwłaszcza inwalidów wojennych, nie ma możliwości finansowych na zakup nowych, bardziej zaawansowanych i po prostu lepszych protez. Wydział Mechaniczny i Ahmed postanowili zmierzyć się z tym wyzwaniem.

Specyficzne badania biomechaniczne

„Zeszłego lata nie mieliśmy wakacji, bo w iDEAlab- laboratorium badawczym wydziału, pracowaliśmy nad analizą kilku protez. Rejestrowaliśmy je, optymalizowaliśmy modele i wykonanie poszczególnych części, np. form pod łożyska. Robiliśmy to za pomocą skanera 3D i drukarek, które w przeciwieństwie do konwencjonalnego ręcznego modelowania, pozwalały nam na większą precyzję i usprawnienie produkcji wyrobów medycznych. Dokładne pomiary kończyn można wykonać za pomocą skanera 3D, a następnie we współpracy z lekarzami, ortopedami i protetykami, a także przy wsparciu samych użytkowników protez, następuje stworzenie modelu 3D tzw. kosza protezy oraz produkcja przy użyciu nowoczesnych drukarek 3D ”, wyjaśnia Mujkanović.

Jak sam mówi, temat objęty jego rozprawą należy do grupy specyficznych badań biomechanicznych.

„Ruch to jedna z najważniejszych potrzeb człowieka. W środowisku jest wiele przeszkód, prawie niewidocznych dla zdrowego człowieka, które dla osób bez jednej lub dwu kończyn są prawdziwym wyzwaniem.

„Istnieją różne rozwiązania techniczne w zakresie pomocy protetycznych, które w znacznym stopniu pomagają takim osobom”, mówi Mujkanovi

i dodaje, że proteza ma za zadanie przywrócić normalne funkcjonowanie bez brakującej naturalnej części ciała.

„Tworzenie protezy wyłącznie dla użytkownika końcowego to bardzo złożony proces, a cała procedura obejmuje również pełną rehabilitację. Głównym celem jest ocena rzeczywistej wartości obciążenia złożonej konstrukcji protetycznej, zrozumienie wpływu tego obciążenia na elementy analizowanej protezy z tzw. koszem, od którego zależy obciążenie dolnej części nogi użytkownika. Analiza powinna wskazać miejsca ewentualnej poprawy integralności całego połączenia”, tłumaczy młody ekspert.

Przyspieszony i ulepszony proces

Dlatego, jak mówi Ahmed Mujkanović, jego rozprawa jest wstępnym krokiem do projektu zatytułowanego „Rozwój metod i technologii w zastosowaniu wiedzy inżynierskiej w dziedzinie medycyny i zdrowia”.

Projekt został zaprezentowany w Zarządzie Kantonu Zenica-Doboj. W ciągu ostatnich kilku miesięcy nad wnioskiem intensywnie pracowali prof. Dr hab. Darko Petković, dr Fuad Hadžikadunić, dr Harun Hodžić i dr Mirza Oruč.

„Naszym celem jest stworzenie finalnego modelu, który będzie lepszy od dotychczasowego rozwiązania i który nie będzie generował zbyt wysokich kosztów produkcji. W zespole jest sporo studentów i profesorów, których wiedza może przyczynić się do sukcesu. W porównaniu z tradycyjnym procesem wykonywania tzw. kosza protezy, nowoczesne podejście znacznie przyspieszy i usprawni całą procedurę”.

Autor: 
Tłum. Emila Liberda
Źródło: 

Mario Pejović/Al Jazeera

Reklama