Samotne kobiety i kobiety w związku LGBT we Francji będą mogły skorzystać z technik wspomaganego rozrodu

Reklama

pt., 07/02/2021 - 00:01 -- MagdalenaL

Zdjęcie: Bonnie Kittle / Unsplash

Francuski parlament ostatecznie zatwierdził ustawę bioetyczną, która po raz pierwszy zapewni parom lesbijskim i samotnym kobietom dostęp do leczenia niepłodności, w szczególności zapłodnienia in vitro.

Ustawa bioetyczna została ostatecznie uchwalona we wtorek wieczorem przez francuskie Zgromadzenie Narodowe. 326 deputowanych głosowało „za”, 115 – „przeciw", a 42 posłów wstrzymało się od głosu. Posłowie rządzącej większości powitali brawami przyjęcie ustawy, a szef frakcji prezydenckiej partii „Republiko, Naprzód!" (LREM) Christoph Castaner nazwał dzień głosowania „historycznym” dniem „postępu społecznego”. Premier Jean Castex wychwalał „prawo wolności i równości”.

W biuletynie Population & Societies opublikowanym w czerwcu 2018 r. Narodowy Instytut Studiów Demograficznych (INED) przypomina, że in vitro reprezentuje obecnie jedno na trzydzieści urodzeń (3,4% w 2018 r.).

Przed uchwaleniem nowej ustawy o bioetyce mogły z niej skorzystać jedynie pary heteroseksualne (małżeństwa, związki cywilne lub konkubiny) z problemami z płodnością zdiagnozowanymi przez lekarza, a także w przypadku, gdy jeden z partnerów jest nosicielem „poważnej choroby”, która może zostać przekazana dziecku. Aby począć dziecko, pary lesbijskie i samotne kobiety musiały wyjechać za granicę, aby wykonać tę procedurę. Według sondażu La Croix opublikowanego na początku 2020 r. co najmniej 2400 samotnych kobiet lub par lesbijskich udaje się co roku do Belgii, lub Hiszpanii w poszukiwaniu wspomaganego rozrodu. W zależności od kursu i kraju reprodukcja wspomagana może kosztować od 400 do 11 000 euro, nie wliczając kosztów podróży i zakwaterowania.

Lesbijskie i samotne kobiety będą teraz mogły skorzystać z programu wspomaganego rozrodu we Francji, ciesząc się takimi samymi prawami jak pary heteroseksualne. Podobnie jak w przypadku niepłodnych par, kobiety mogą korzystać ze wspomaganego rozrodu do 43. roku życia. Każdy pacjent chcący skorzystać ze wspomaganego rozrodu będzie musiał odbyć kilka wywiadów z lekarzem lub zespołem medycznym specjalizującym się w niepłodności, który stara się zidentyfikować motywacje przyszłych rodziców i ma na celu poinformowanie ich o różnych technikach medycznych i ich konsekwencjach. W przypadku par heteroseksualnych lekarz szuka czynników powodujących niepłodność żeńską lub męską.

Kolejna poważna zmiana w prawie bioetycznym dotyczy zniesienia anonimowości dawców nasienia. Każda osoba poczęta w wyniku medycznie wspomaganego rozrodu z dawcą będącym osobą trzecią po osiągnięciu pełnoletności otrzymuje prawo dostępu do tożsamości tego dawcy. Jednak nie można będzie ustalić z nim powiązania rodzicielskiego.

Ustawa ta też wzbudziła wiele dyskusji na temat tego, w jaki sposób zaklasyfikować związek między dzieckiem a jego drugą matką, która nie uczestniczyła w procesie jego poczęcia. Jeśli chodzi o kobietę, która bezpośrednio urodziła dziecko, jej związek rodzicielski zostanie określony w akcie urodzenia, podobnie jak w przypadku par heteroseksualnych. W przypadku jej partnerki, związek rodzicielski zostanie sformalizowany poprzez wczesne wspólne uznanie dokonane jeszcze w czasie ciąży przed notariuszem. W pełnym akcie urodzenia dziecka będzie zatem wzmianka, że „obie matki uznają dziecko w takim a takim dniu przed notariuszem”.

Źródła:

https://www.lemonde.fr/sante/article/2021/06/29/pma-pour-toutes-que-change-la-loi-de-bioethique-dans-la-procedure_6086145_1651302.html

https://www.theguardian.com/world/2021/jun/29/french-parliament-votes-to-extend-ivf-rights-to-lesbians-and-single-women

Autor: 
Nataliia Shapoval
Zagłosowałeś na opcję 'down'.

Reklama