Grzechotniki zmieniają częstotliwość grzechotania w zależności od odległości zagrożenia

Reklama

wt., 09/21/2021 - 12:14 -- MagdalenaL

Jak wynika z badań, grzechotniki zmieniają częstotliwość grzechotania w zależności od odległości nadchodzących zagrożeń (zdj.CNN)

(CNN) - Czy słyszałeś kiedyś grzechotnika z bliska? Zgodnie z nowym badaniem opublikowanym w „Current Biology” okazuje się, że te jadowite gady zmieniają częstotliwość grzechotania w zależności od tego, w jakiej odległości od nich znajdują się ludzie.

Grzechotniki polują na małe zwierzęta, takie jak gryzonie i wibrują ogonami, gdy czują się zagrożone, powiedział Whit Gibbons, emerytowany profesor ekologii na University of Georgia w Atenach, który nie był zaangażowany w badania. Podczas wizyty w ośrodku dla zwierząt, główny autor badań, Boris Chagnaud, zauważył, że grzechotniki zmieniały częstotliwość grzechotania na wyższą, gdy się do nich zbliżał i obniżały je, gdy odchodził.

Jest to podobne do czujnika cofania w samochodzie, powiedział Chagnaud, profesor na wydziale biologii University of Graz w Austrii.

Chagnaud zauważył, że „sygnały dźwiękowe ostrzegające o tym, jak blisko znajduje się obiekt za tobą” rozbrzmiewają szybciej, im bliżej obiektu się znajdujesz.

Według badań węże podniosły częstotliwość z około 40 Hz do 60-100 Hz, gdy ludzie się zbliżyli. (Częstotliwość dźwięku jest mierzona w hercach.) Po przeprowadzeniu dalszych testów w celu potwierdzenia tego wzorca, Chagnaud powiedział, że współpracował z innymi badaczami w celu zaprojektowania środowiska w wirtualnej rzeczywistości, w którym wirtualne węże reagowały w ten sam sposób.

Naukowcy wysłali badanych do wirtualnego środowiska za pomocą okularów do wirtualnej rzeczywistości i komory z głośnikami. Gdy ludzie szli przez trawiasty krajobraz, poproszono ich, aby zatrzymali się, gdy wydawało im się, że wąż znajduje się w odległości jednego metra od nich.

„Osoby nie oszacowały odpowiednio odległości do wirtualnego węża za każdym razem, gdy dźwięk skakał do wyższego zakresu częstotliwości” – powiedział Chagnaud.

Oznacza to, że grzechotanie o wyższej częstotliwości sprawiło, że ludzie uwierzyli, że wąż był bliżej niż w rzeczywistości, co może być techniką przetrwania, wyjaśnił.

„Ryzyko, że duży ssak zatrzyma się i nie nadepnie na zwykle dobrze kamuflujące się węże zmniejsza się” – powiedział Chagnaud.

Te odkrycia mają sens, ponieważ grzechotniki starają się unikać konfliktów, kiedy tylko mogą, powiedział Gibbons.

„Podobnie jak inne węże, grzechotniki, których istnieje wiele gatunków, wolą nie zostać wykryte, niż być zmuszone do konfrontacji z jakimkolwiek zwierzęciem, które nie jest ich ofiarą” – powiedział.

Chociaż grzechotniki mogą chronić się przed niebezpieczeństwem używając jadu, jak mówił Gibbons, starają się unikać używania go, kiedy tylko mogą. Dodał, że gady nie chcą też łamać sobie kłów i wolą nie wdawać się w walki z większymi zwierzętami, takimi jak kojoty i borsuki.

Grzechotanie może być również użyte do wabienia ofiar, dodał Gibbons.

Powiedział, że wierzy, że przyszłe badania skoncentrują się na tym, jak grzechotniki wykorzystują swoje grzechotki do przyciągania ofiar „prawdopodobnie przez naśladowanie dźwięków gatunków, które są ofiarami mniejszych gatunków”.

Chagnaud powiedział, że jeden z jego doktorantów zalecił przeprowadzenie badań, aby sprawdzić, które części ludzkiego mózgu reagują na skok częstotliwości grzechotania, co następnie prowadzi do błędnej interpretacji tego, jak daleko znajduje się wąż, aby sprawdzić, czy naukowcy mogą lepiej zrozumieć, w jaki sposób wąż może oszukać ludzi.

Autor: 
Megan Marples Tłumaczenie: Weronika Florko
Dział: 
Zagłosowałeś na opcję 'w górę'.

Reklama