Korzenie niezwykłej różnorodności genetycznej Włochów tkwią w epoce ostatniego zlodowacenia

Reklama

wt., 08/04/2020 - 15:40 -- MagdalenaL

Zaskakujące są rezultaty badań osiągniętych przez grupę badaczy z Uniwersytetu w Bolonii. Większość studiów genetycznych przeprowadzonych do tej pory zakładała, że najbardziej odległymi wydarzeniami, które pozostawiły ślad w DNA Włochów, były migracje ludności, mające miejsce między 7 000 a 4 000 lat temu, w czasie Neolitu i Epoki Brązu. Wyniki najnowszych badań pokazują, że przystosowanie biologiczne do środowiska oraz migracje, które stanowiły podstawę niezwykłej różnorodności genetycznej Włochów są o wiele starsze, aniżeli do tej pory domniemano i sięgają czasów sprzed 19 000 lat.


W Europie wiedziemy prym pod względem zróżnicowania genetycznego.
Włosi są populacją, która szczyci się największym bogactwem genetycznym w Europie. Stopień różnorodności dziedzictwa genetycznego Włochów, który rozprzestrzenia się w obrębie najdalej od siebie położonych punktów na półwyspie, obejmuje w małej skali tę samą różnorodność genetyczną, która różnicuje ludność Europy Południowej od Europy kontynentalnej. Niezwykła niejednorodność, która zaczęła kształtować się zaraz po okresie maksymalnej ekspansji ostatniej epoki lodowcowej, zakończyła się około 19 000 lat temu.

Oto dlaczego chorujemy na różne sposoby.
Marco Sazzini, profesor Antropologii molekularnej na Uniwersytecie w Bolonii i jeden z koordynatorów badań wyjaśnia: „Analiza ta dostarcza niezbędnych informacji, aby zrozumieć charakterystykę biologiczną współczesnej populacji włoskiej i istotne czynniki przyczyniające się do wpływu na zdrowie czy predyspozycje do określonych patologii”. 

Po okresie maksymalnej ekspansji ostatniego zlodowacenia, począwszy od około 19.000 lat temu, przodkowie Włochów z północnej części kraju, jak i z południowej, byli poddani oddziaływaniu coraz bardziej odmiennego środowiska ekologicznego, co w rezultacie stopniowo przyczyniło się do pojawienia się różnic w ich dziedzictwie genetycznym.

Na północy mniej cukrzycy i otyłości.
Populacje, które ponownie zajęły terytorium północnych Włoch, poddawane były przez tysiąclecia gwałtownym zmianom klimatycznym i oddziaływaniu środowiska, podobnym do tych z okresu ostatniego zlodowacenia. Okoliczności tego typu wpłynęły na ewolucję specyficznego biologicznego przystosowania, jak np. rozwój metabolizmu odpowiedniego do diety wysokokalorycznej i bogatej w tłuszcze zwierzęce, niezbędnej do przetrwania w surowym klimacie.

Paolo Garagniani, docent Patologii ogólnej Uniwersytetu w Bolonii twierdzi: „W osobnikach pochodzących z północnej części Włoch odnaleźliśmy modyfikacje genów, które regulują wydzielanie insuliny, produkcji ciepłoty ciała i metabolizmu tkanki tłuszczowej. Tego rodzaju adaptacje do środowiska mogłyby stanowić dzisiaj istotne czynniki ochronne w rozwoju takich chorób jak cukrzyca, czy otyłość.

Na południu mniej nowotworów skóry.
W tym samym okresie w regionach środkowych i południowych Włoch ustabilizował się klimat bardziej łagodny, który wpływał w sposób odmienny na ludność zamieszkującą te części półwyspu.

Patrząc na genom osobników pochodzących z południowych Włoch, badacze podkreślili, że modyfikacje genów regulujących produkcję melaniny, pigmentu odpowiedzialnego za kolor skóry, które ewoluowały prawdopodobnie w odpowiedzi na częste i intensywnie słoneczne dni, typowe dla regionów śródziemnomorskich, mogły przyczynić się do zmniejszenia predyspozycji zachorowań na raka skóry wśród mieszkańców południowej części półwyspu.



Zidentyfikowano 17 milionów wariantów genetycznych.
W celu realizacji badań wysekwencjonowano cały genom czterdziestu osobników wybranych w taki sposób, aby zobrazować w jak największym przybliżeniu różnorodność genetyczną populacji włoskiej.

Analiza pozwoliła zidentyfikować ponad 17 milionów wariantów genetycznych. Badacze porównali dane, z jednej strony z różnicami genetycznymi zaobserwowanymi  w 35 innych populacjach europejskich oraz w basenie Morza Śródziemnego, z drugiej strony, z tymi opisanymi przez badania przeprowadzone na 600 znaleziskach ludzkich pochodzących z przedziału czasowego obejmujacego okres od Wczesnego Paleolitu (około 40 000 lat temu), aż do Epoki Brązu (około 4 000 lat temu).

Autor: 
Tłumaczenie: Alina Antoszewska
Dział: 

Reklama