Czarne dziury to pozostałość po innym wszechświecie?

Reklama

pt., 10/16/2020 - 00:11 -- MagdalenaL

Tegoroczny laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki Sir Roger Penrose twierdzi, że przed Wielkim Wybuchem istniał inny wszechświat. Dowodem na to są czarne dziury.

Natychmiast po ogłoszeniu, że zdobył Nagrodę Nobla (za wykazanie, że powstawanie czarnych dziur wynika z ogólnej teorii względności Alberta Einsteina, a także za dowody na istnienie czarnych dziur), Sir Roger Penrose w wywiadzie dla brytyjskiego The Telegraph powiedział, że przed „naszym” wszechświatem istniał inny, którego energia odczuwalna jest poprzez czarne dziury.

Sir Roger uważa, że tzw. punkty Hawkinga (potężnego, niewyjaśnionego promieniowania elektromagnetycznego) są pozostałością po poprzednim wszechświecie. 

Założenie to jest częścią teoretycznego modelu wszechświata Penrose`a zwanego konforemną cykliczną kosmologią. Według tej teorii, przez punkty Hawkinga emitowane są, ze starego wszechświata przez czarne dziury, ostatnie resztki energii (w postaci tzw. promieniowania Hawkinga).

Czarna dziura jest obiektem, którego pole grawitacyjne jest tak silne, że żadna forma materii lub promieniowania - nawet światło - nie może mu się oprzeć. Możliwe, że jeden taki obiekt znajduje się w środku naszej galaktyki. Naukowcy Reinhard Gencel i Andrea Goetz, którzy wraz z Sir Rogerem podzielili się Nagrodą Nobla, przedstawili najbardziej przekonujące dowody na przypuszczenie, że w środku Drogi Mlecznej znajduje się supermasywna czarna dziura.

Istnieje możliwość, że okres wymagany do całkowitego zmniejszenia się i wyparowania czarnej dziury jest dłuższy, niż obecny wiek naszego wszechświata, a tego wyparowania nie da się zaobserwować. Jak napisał Independent, Sir Roger podkreślił, że „Wielki Wybuch to nie początek. Coś istniało przed nim i to coś czeka nas w przyszłości”.

Sir Roger Penrose współpracował ze Stephenem Hawkingiem

Sir Roger Penrose- matematyk, fizyk i filozof nauki, tegoroczny laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki, urodził się 8 sierpnia 1931 roku. Jest emerytowanym profesorem na Uniwersytecie Oksfordzkim i honorowym członkiem w St. John's College w Cambridge i University College London.

Penrose wniósł największy wkład do ogólnej teorii względności i kosmologii w fizyce matematycznej. Zdobył kilka nagród, w tym nagrodę „Volf” w dziedzinie fizyki (którą w 1988 roku podzielił się ze Stephenem Hawkingiem) za sformułowanie teorii osobliwości Penrose-Hawkinga.

„Nasz wszechświat stale się rozszerza, a cała masa zapada się w czasie i zgodnie z moją szaloną teorią, ta odległa przyszłość stanie się wielkim wybuchem za następny eon [eon-największa formalna jednostka geochronologiczna, dzieląca się na ery i wynosząca co najmniej 500 mln lat, od tłum., za Wikipedią]. `Nasz` Wielki Wybuch zaczął się od czegoś, co było odległą przyszłością dla jakiegoś poprzedniego eonu, a potem w fazie zanikania pojawiły się podobne czarne dziury, które utworzyły punkty, które ja nazywam punktami Hawkinga. Teraz widzimy te punkty. Mają około ośmiokrotnie większą średnicę od Księżyca i są nieco cieplejsze niż otoczenie. Mamy solidne dowody na to, że jest ich co najmniej sześć”, mówi laureat.

Jednak wielu naukowców nadal odrzuca to założenie twierdząc, że wciąż nie ma solidnych dowodów na rodzaj promieniowania pochodzącego z czarnych dziur. Ponadto, aby nieskończenie duży wszechświat stał się nieskończenie mały konieczne jest, by wszystkie cząstki traciły swoją masę w miarę starzenia się wszechświata, co również jest często kwestionowanym założeniem.

Zgodnie ze standardową kosmologią, po Wielkim Wybuchu wszechświat przeszedł krótki proces ekspansji, w którym wyeliminowane zostały w jego budowie wszelkie nieprawidłowości.

W odpowiedzi na krytykę Sir Roger przypomina, że czarne dziury długo były uznawane za koncepcję czysto matematyczną, dopóki nie udowodniono ich istnienia w rzeczywistości.

„Ale nawet wtedy ludzie byli sceptyczni. Zaakceptowanie czarnych dziur zajęło im bardzo dużo czasu. Myślę, że dzisiaj również nie przywiązuje się do nich wystarczająco dużej wagi”, podsumowuje Sir Roger Penrose w wywiadzie dla BBC.

 

Autor: 
Tłum. Emila Liberda
Źródło: 

G.N./blic.rs

Reklama