Efekt cieplarniany a produkcja żywności

Reklama

czw., 05/27/2021 - 08:58 -- MagdalenaL

 

Koniecznym jest utrzymanie globalnego ocieplenia planety  w granicach 2 ° C, w przeciwnym razie nasza zdolność do produkcji żywności ogromnie ucierpi.

Korelacje między wzrostem średniej temperatury globalnej - tj. globalnym ociepleniem wywołanym przez gazy cieplarniane - a różnymi problemami związanymi z produkcją żywności są znane od dawna, ale do tej pory problem ten nigdy nie był przedstawiany na poziomie globalnym. Jednak teraz badanie opublikowane w „One Earth″ przez grupę naukowców z Aalto Univeristy (Finlandia) i Uniwersytetu Zuryckiego (Szwajcaria) dogłębnie analizuje problem: „Szybki i niekontrolowany wzrost emisji gazów cieplarnianych mógłby do 2100 roku wyprowadzić ponad jedną trzecią światowej produkcji rolnej z tak zwanej bezpiecznej przestrzeni klimatycznej, przekształcając te obszary w środowiska, w których nie można produkować żywności ”- mówi Matti Kummu (Aalto Univeristy).

95% światowej produkcji rolnej odbywa się w bezpiecznej przestrzeni klimatycznej, czyli w regionach o cechach środowiskowych określonych przez połączenie trzech podstawowych czynników: deszczu, temperatury i suchości. „Gdybyśmy zmniejszyli emisje, aby ograniczyć globalny wzrost średniej temperatury do 1,5–2 ° C w porównaniu z wartościami referencyjnymi, tylko część produkcji żywności przebiegałaby w nieodpowiednich warunkach: musimy do tego dążyć”, podkreśla Kummu. Jego kolega Matias Heino powtarza: „Rolnictwo i hodowla rozwijały się w stosunkowo stabilnym klimacie w okresie, gdy globalne ocieplenie było powolne. Jednak obecny ciągły wzrost emisji gazów cieplarnianych może spowodować nagłą zmianę temperatury i stworzyć nowe warunki środowiskowe w taki sposób, że produkcja roślin spożywczych i hodowla zwierząt nie będą miały czasu na dostosowanie się ”.

Naukowcy opracowali dwa scenariusze, które mogłyby faktycznie zaistnieć w najbliższej przyszłości: pierwszy oparty na drastycznej redukcji emisji dwutlenku węgla, z ograniczeniem wzrostu temperatury w granicach 2 stopni; druga opiera się zamiast tego na ciągłym wzroście emisji. W pracach uwzględniono również różne zdolności adaptacji do zmian klimatu, w zależności od różnych regionów świata, na tej podstawie można było ocenić wpływ obu scenariuszy na 27 głównych upraw spożywczych i na hodowlę 7 zwierząt gospodarskich.

Badanie pokazuje, że zmiany klimatyczne i ich konsekwencje wpłyną na różne regiony świata w bardzo rozmaity sposób: na 177 rozważanych krajów, w najgorszym scenariuszu tylko 52 pozostałyby w bezpiecznej przestrzeni klimatycznej pomimo wzrostu temperatury. Wśród tych krajów znalazłoby się wiele krajów europejskich, zwłaszcza na północy, podczas gdy Europa południowa miałaby pewne problemy, choć nie poważne, a dla Włoch najgorsza sytuacja miałaby miejsce na południu półwyspu. W Afryce Subsaharyjskiej poważniejsze i bardziej dramatyczne sytuacje zostałyby odnotowane w Beninie, Ghanie, Gwinei Bissau. W Ameryce Południowej najpoważniejsze konsekwencje miałyby miejsce w Gujanie, Surinamie, Brazylii; w Azji, zwłaszcza w Indiach i Indochinach.

W zależności od rozważanego scenariusza od 8 do 31% gruntów rolnych i od 5 do 34% gospodarstw znajdowałoby się poza bezpieczną przestrzenią klimatyczną w krajach o niewielkich lub zerowych zdolnościach przystosowania się do zmian.

Graficzne podsumowanie dwóch scenariuszy rozważanych w badaniu: low emission (niska emisja gazów cieplarnianych, a więc ograniczenie wzrostu średniej temperatury na świecie o 2 ° C) odpowiada stracie 8% produkcji rolnej i 5% inwentarza żywego, które do roku 2090 znalazłyby się poza bezpieczną przestrzenią klimatyczną (SCS, safe climatic space). Przy high emission (wysoka emisja gazów cieplarnianych) odsetek ten wzrasta odpowiednio do 31% i 34%. 

W badaniu uwzględniono również lasy borealne, które rozciągają się od Ameryki Północnej po północną Europę, przecinając Rosję: gdyby średni globalny wzrost temperatury mieścił się w granicach 2 ° C, powierzchnia lasów mogłaby się skurczyć z obecnych 18 do 14,8 mln km2 do 2100 roku; gdyby temperatura wzrosła bardziej, lesistość zmniejszyłaby się do 8 mln km2. Zmiana byłaby dramatyczna w Ameryce Północnej, gdzie w 2000 roku lasy borealne zajmowały około 6,7 miliona kilometrów kwadratowych: w 2090 roku ich powierzchnia mogłaby się zmniejszyć do jednej trzeciej. Sytuacja może być jeszcze gorsza w przypadku tundry arktycznej: w badaniu oszacowano, że może ona całkowicie zniknąć, jeśli wzrost temperatury nie zostanie złagodzony, jednocześnie będą rosły zaś tropikalne lasy i tropikalne obszary pustynne.


 

 

Autor: 
Luigi Bignami, tłum. Izabella Saniewska
Źródło: 
https://www.focus.it/ambiente/natura/effetto-serra-e-produzione-alimentare

Reklama