Pszczoƚy (nie)huczą na wyroju.

Reklama

Obrazek użytkownika koscielniakk
sob., 08/03/2019 - 22:30 -- koscielniakk

Niniejsze tƚumaczenie artykuƚu dedykuję mojemu Tacie-Edwardowi, ktory kochaƚ pszczoƚy (symbol miƚości i pracy) i byƚ im do końca bezgranicznie oddany.

Pszczoƚy źle znoszą anomalia pogodowe: zimna wiosna, obfite deszcze, silne porywy wiatrów a teraz ciągƚe fale upaƚów. Produkcja wƚoskiego miodu w bieżącym roku spadnie o ponad poƚowę. Wƚoskie Spóƚdzielnie Pszczelarzy zwracają się z prośbą o ustanowienie Krajowego Stowarzyszenia ochrony i promowania produktów pszczelarskich.

Rok 2019 zostanie zapamiętany jako czarny rok dla zbiorów włoskiego miodu. Spadek miodobrania szacuje się na ponad 40%, przy czym na niektórych obszarach Wƚoch przekroczy on aż 70%. Najbardziej dotknięte są pasieki ustawione przy drzewach akacji. Takiej opini jest Alleanza Cooperative Agroalimentari (Wƚoski Związek Spółdzielni Rolno-Spożywczych), który to twierdzi, iż główną przyczyną spadku miodobrania są zmiany klimatyczne a mianowicie: anomalia pogodowe a konkretnie: niskie temperatury wiosną, tudzież niezwykle obfite deszcze i nienaturalnie silne porywy wiatru, a w konsekwencji i powodzie. Powyższe uwarunkowania klimatyczne mają swój druzgocący wpƚyw na proces zbioru pokarmu dla pszczóƚ a konkretnie: nektaru, spadzi, pyƚku i wody.

Pamiętajmy o tym, że miód to naturalny sƚodki produkt spożywczy wytwarzany przez pszczoƚy z nektaru roślin lub innych sƚodkich soków roślinnych (spadzi), wzbogacony i przetworzony pod wpƚywem wydzieliny gruczoƚów ślinowych pszczóƚ oraz gromadzony i dojrzewający w plastrach (z wosku). To również ceniony od tysiącleci (nota bene już w epoce kamiennej) produkt spożywczy i niemniej jedak skuteczne oraz caƚkowicie naturalne lekarstwo przeciwko wielu schorzeniom. Starożytni Grecy i Rzymianie stosowali miód w różnych dolegliwości i chorobach. Opis jego zastosowania można znaleźć w różnych religich świata, np. Koran mówi, że w miodzie tkwi uzdrowienie rodzaju ludzkiego. Miód zapewniaƚ powodzenie w życiu, zdrowie i wszelkie bogactwa i stąd bierze się stare przysƚowie: „Kto ma pszczoƚy i klacze ten na biede nie pƚacze”. Byƚ i jest symbolem miƚości dlatego do dziś przetrwaƚo powiedzenie „miodowy miesiąc”.

A jak ksztaƚtuje się rynek miodu w krajach Unii Europejskiej? Otóż od względem produkcji-Włochy są na czwartej pozycji po Hiszpanii, Rumunii i Polsce.

Jak oznajmia Prezes Wƚoskiego Związku Spóƚdzielni Rolno-Spożywczej Giorgio Mercuri, "We Włoszech, istnieją przedstawicielstwa rozmaitych ugrupowań pszczelarzy w tym można wymienić: producentów pszczoƚy królowej, producentów mleczka pszczelego jak i również różnych spółdzielni pszczelarskich. Niemniej jednak do tej pory brakuje specjalnej struktury która zasadniczo przyczyniƚaby się do propagowania powiększenia populacji pszczoƚy miodnej. Jest to silna, mocno zidentyfikowana, ale dotychczas niezaspokojona potrzeba, którą należy bezsprzecznie doprowadzić do skutku poprzez ustanowienie Associazione Nazionale per Tutela e la Promozione del Miele (Krajowego Stowarzyszenia ochrony i promowania miodu), do którego będą przynależeć wszystkie instytucje reprezentujące włoski sektor pszczelarstwa". Taki wniosek został przedstawiony podczas jednej z przeprowadzonych w tym kierunku inicinicjatyw i co najważniejsze-przy wspóƚudziale podsekretarza Ministerstwa Rolnictwa, żywności, leśnictwa i turystyki Pani Alessandry Pesce.

"Pszczelarstwo jest bardzo ważnym elementem rozwoju gospodarczego we Wƚoszech", wyjaśnia prezydent Mercuri, "odnotowujemy znaczny wzrost dużych towarowych gospodarstw pasiecznych zarejestrowanych w formie wƚasnej dziaƚalności gospodarczej z partita IVA (VAT) a co z tym się wiąże-nastawionych na osiąganie pokaźnych korzyści ekonomicznych. Liczba wƚoskich bartników produkujących miód w celu konsumpcji własnej (amatorów) pozostaje zasadniczo niezmienna. Alleanza Cooperative Agroalimentari zrzesza oraz reprezentuje ponad 7 500 pasiek o ƚącznej liczbie 395 000 uli. Średnia roczna produkcja miodu we Wƚoszech wynosi 4 000 ton, co odpowiada 50% ogólnej produkcji zarejestrowanej przez ISTAT” (Włoski Główny Urząd Statystyczny-odpowiednik polskiego GUS-u). „Istotne i niezaprzeczalne znaczenie gospodarcze tego sektora często jest przedstawiane nieco po macoszemu a nie zapominajmy przecież o tym, że jest ono praktycznie nie do zastąpienia. Pasieki oprócz bezpośredniej produkcji w postaci miodu, wosku, obnóży pyƚkowych, mleczka i jadu pszczelego, ksztaƚtują różnorodność biologiczną naszego środowiska oraz pośrednio gwarantują też zapylanie ponad 80% roślin owadopylnych.i to nie tylko tych uprawnych. Roczne korzyści dla wƚoskiego rolnictwa z samego pocesu zapylania szacuje się na okoƚo póƚtora miliarda Euro."

We Wƚoszech na 51 578 pszczelarzy przypada ponad 1 400 000 uli (Źródło Ismea, Raport z roku 2019). Według badań ISTAT-produkcja miodu wyniosƚa okoƚo 8 000 ton, wartościowana na circa 61 000 000 Euro. Kontrowersyjnie do tych danych odnosi się Wƚoski Związek Spółdzielni Rolno-Spożywczych. Prezes Giorgio Mercuri jest zdania, iż dane ISTAT nie uwzględniają konkretnego i co najważniejsze de facto rzeczywistego ksztaƚtowania się tego sektora wƚoskiej gospodarki. Realia są bowiem diametralnie odmienne: mianowicie nie bierze się zupeƚnie pod uwagę istnienia niepomiernej ilości amatorialnych, prywatnych pasiek, w których produkcja miodu jest zasadniczo na użytek wƚasny i do tego z relatywnie niską ilością sprzedaży bezpośredniej, oczywiście po speƚnieniu wymaganych warunków". Według Osservatorio Nazionale sul miele (Krajowe Oserwatorium Terytorialne Miodu z siedzibą w Castel San Pietro Terme blisko Bolonii),” produkcja miodu we Wƚoszech łącznie wynosiła ponad 23 300 ton”.

Metody prowadzenia pasieki mogą być różne i w gƚównej mierze zależą od warunków pożytkowych. Diametralnie odmienne są też możliwości pszczelarzy. Dla jednego opieka nad pasieką będzie stanowić sposób na spędzenie większości wolnego czasu, wƚącznie z zaangażowaniem w jej obsƚugę najbliższej rodziny. Ktoś inny ma czas tylko w weekendy, a też chciaƚby uzyskać satysfakcjonujący zbiór miodu. Wpƚyw na sposób gospodorawonia i wielkość pasieki a mianowicie: metody stosowane w tej maƚej i amatorskiej nigdy nie będą adekwatnie sprawdzać się w prowadzeniu dużego, towarowego gospodarstwa. Zatem nie istnieje gotowa i uniwersalna metoda hodowli pszczóƚ a co z tym nierozerwalnie się wiąże-pozyskiwania produktów pszczelich.

Pszczoƚa (Apis millifica) odmiennie niż inne owady, nie może żyć w pojedynkę. Żywi się gƚównie nektarem, pyƚkiem pozyskiwanym z kwitnących kwiatów oraz spadzią. Wraz ze swym kilkudziesięciotysięcznym rodzeństwem tworzy jedną wspólnotę rodzinną, tak zwany rój. Jest to skomplikowany system spoƚeczny, w którym każdy owad ma określone zadanie do speƚnienia i śmiaƚo można użyć tutaj określenia, iż jest to swoite „Państwo pszczóƚ”. Jest w nim królowa, trutnie i robotnicy-wszyscy czƚonkowie pszczelej rodziny-mają swój ściśle określony zakres obowiązków, a ich egzystencja jest wzajemnie uzależniona pomiędzy sobą. Pszczoƚy to stworzenia niezwykle pracowite i wszechstronne a miód nie jest jedynym wytwarzanym produktem i oczywiście de facto spożywanym przez czƚowieka. Inne niezwykle pożyteczne i wartościowe wyroby to: pyƚek, mleczko pszczele, kit pszczeli, czyli propolis, jad pszczeli oraz wosk pszczeli.

Isnieje ścisƚy związek ze wspóƚżycia świata roślin i pszczóƚ dlatego nie zabijajmy pracujących na kwiatach pszczóƚ i innych owadów zapylających! Dla uwiarygodnienia wyobrażeń powoƚam się na cytat (bądź sentencję) wybitnego myśliciela jak również autorytetu ze świata nauki Alberta Einstaina i przytoczę tutaj cytat: „ Kiedy z powierzchni znikną pszczoƚy, to czƚowiekowi pozostaną już najwyżej cztery lata życia...”.

I tym „optymistycznym” akcentem kończąc pozdrawiam: „Darz miód”.

 

Autor: 
Tłum. Anna Skowronek
Źródło: 

La Nazione-Economia e lavoro, Il GIORNO, Il resto del Carlino, LA NAZIONE

Dział: 

Reklama