Oznaki aktywności geologicznej znalezione na Wenus

Reklama

czw., 06/24/2021 - 11:57 -- MagdalenaL

Zdjęcie: PAUL K. BYRNE / SEAN C. SOLOMON.

Naukowcy odkryli części, które tak jak kawałki kontynentu na Ziemi poruszały się po powierzchni Wenus.

I chociaż ta aktywność prawdopodobnie nie jest napędzana przez tektonikę płyt co dzieje się na Ziemi, może jednak być „kuzynką” tego procesu.

Odkrycia pasują do wyłaniającego się obrazu bardzo żywej planety, w przeciwieństwie do tradycyjnego obrazu Wenus.

Europa wystrzeliwuje statek kosmiczny EnVision, który będzie wykonywał obraz radarowy do mapy, a także gromadził pomiary spektroskopowe powierzchni i atmosfery planety.

Natomiast NASA ma wysyłać na Wenus dwa statki, Veritas i DaVinci+, pod koniec tej dekady.

„Zidentyfikowaliśmy wcześniej nierozpoznany wzorzec deformacji tektonicznych na Wenus, który jest napędzany przez ruch wewnętrzny, tak jak na Ziemi” – powiedział główny autor Paul Byrne, profesor planetarny na Uniwersytecie Stanowym Karoliny Północnej.

„Chociaż różni się od tektoniki, którą obecnie obserwujemy na Ziemi, nadal jest dowodem na to, że wewnętrzny ruch wyraża się na powierzchni planety”.

Dr Byrne, dr Richard Ghail z Royal Holloway, University of London, prof. Sean Solomon z Columbia University w Nowym Jorku wraz z współpracownikami wykryli oznaki, że bloki kamiennej skorupy na nizinach Wenus obróciły się i przesunęły względem siebie.

Porównują także pozornie stosunkowo niedawną aktywność do sposobu, w jaki fragmenty paku lodowego rozbijają się w morzu w regionach polarnych Ziemi.

Zdjęcie: COPYRIGHTPAUL K. BYRNE / SEAN C. SOLOMON.

Bloki - o długości 100-1000 km (620 mil) - również przypominają skorupę ziemską w:

  • Chińskiej Kotlinie Tarymskiej (Tarim) i prowincji Syczuan
  • Basenie wewnątrzczaszkowym Amadeus w Australii
  • masywie czeskim leżącym pod znaczną częścią Republiki Czeskiej

Richard Ghail, główny badacz misji EnVision Europejskiej Agencji Kosmicznej, powiedział BBC News: „Te badania pokazują, że możemy się wiele nauczyć od Wenus i że istnieje znacznie szersze spektrum mobilności powierzchniowej niż tylko tektonika płyt”.

Naukowcy wykorzystali dane zebrane przez sondę kosmiczną NASA Magellan, wystrzeloną w 1989 roku i aktywną do 1994 roku, aby zmapować struktury powierzchniowe, które nazwali "campi", z łaciny "pole", "kampus".

Tradycyjnie uważano, że litosfera Wenus – jej skalista warstwa zewnętrzna – jest jednym ciągłym kawałkiem, w przeciwieństwie do ziemskiej, która jest rozbita na mozaikę ruchomych płyt tektonicznych.

Zdjęcie: ENVISIONVENUS.EU

Uważa się, że Księżyc, Mars i Merkury również mają statyczne litosfery.

Jednak odkrycia, opublikowane w czasopiśmie naukowym PNAS, sugerują, że litosfera Wenus rzeczywiście ma pewien stopień mobilności - choć nie jest on tak duży jaki ma Ziemia.

Wyniki modeli komputerowych pokazują, że stopiona skała - magma - kłębiąca się pod skorupą może powodować naprężenia, pęknięcia i zniekształcenia widoczne na obrazach powierzchni Magellana.

Tak więc aktywność tektoniczna Wenus może przypominać tę na wczesnej Ziemi, podczas eonu archaicznego, od czterech do 2,5 miliarda lat temu, kiedy przepływ ciepła wewnątrz planety był wyższy, a litosfera cieńsza.

Autor: 
tłum. Natalia Stawicka
Dział: 

Reklama