Zakonserwowane w żywicy drzewnej: pszczoły wyginęły, zanim zostały odkryte

Reklama

ndz., 05/22/2022 - 12:45 -- MagdalenaL

Wraz z międzynarodowym zespołem naukowiec z Senckenberg, dr Mónica M. Solórzano Kraemer, badała pszczoły bezżądłowe z Afryki Wschodniej, które były zatopione w żywicy drzew i kopalu. W swoim badaniu, opublikowanym w czasopiśmie The Holocene, naukowcy opisują dwa nowe gatunki i wyjaśniają, że najprawdopodobniej wyginęły one przed ich odkryciem. Lasy przybrzeżne, w których znaleziono pszczoły, należą do najbardziej zagrożonych obszarów na świecie.

Lasy Afryki Wschodniej i lasy przybrzeżne Madagaskaru należą do najbardziej zagrożonych ekosystemów na świecie. Ponad 90 procent tamtejszych terenów leśnych zostało wyciętych – tylko w 2020 r. na Madagaskarze utracono 241 kilohektarów drzew. „Mimo to obszary te nadal uważane są za kluczowe obszary różnorodności biologicznej”, wyjaśnia dr Mónica M. Solórzano Kraemer z Instytutu Badawczego Senckenberg i Muzeum Historii Naturalnej we Frankfurcie. Dodaje także: „Jednak ich różnorodność biologiczna była nieporównywalnie większa w przeszłości – o czym dowiedzieliśmy się między innymi dzięki inkluzjom owadów w skamieniałych żywicach”.

Wraz z zespołem z Hiszpanii (Universitat de Barcelona i Instituto Geológico y Minero de España-CSIC), USA (Uniwersytet w Kansas) i Niemiec (Helmholtz-Zentrum Hereon-DESY), Solórzano Kraemer przebadała kilka takich żywic drzewnych (tzw. żywic defaunacyjnych) i kopalin. Wewnątrz żywic badacze znaleźli inkluzje pszczół bezżądłowych (Meliponini) – najmłodsze z nich pochodzą z 2015 roku, najstarsze sprzed około 3000 lat. Wśród 36 przebadanych okazów naukowcy zidentyfikowali trzy gatunki znane już nauce oraz dwa wcześniej nieopisane – Axestotrigona kitingae sp. nov. i Hypotrigona kleineri sp. nov.

„Dziś Afryka Wschodnia i wschodni Madagaskar to tereny bardzo zniszczone. Dlatego zakładamy, że nowo odkryte gatunki już wyginęły” – mówi Solórzano Kraemer i wyjaśnia: „Gatunki Meliponini są bardzo wrażliwe na zmiany środowiskowe, ponieważ te społeczne, żyjące w koloniach pszczoły są uzależnione od pyłku, nektaru i żywicy z otaczającej je flory. Z tego powodu, a także ze względu na rozległe antropogeniczne zmiany siedlisk, jakie zaszły w ciągu ostatnich 150 lat w całej Afryce Wschodniej, wydaje się mało prawdopodobne, aby te gatunki dały radę przetrwać”.

 

W swoim badaniu naukowcy odnoszą się do „ukrytej straty” bioróżnorodności: wymierania gatunków, zanim zdołano je odkryć i opisać w ich naturalnym środowisku. „Do tej pory nauka koncentrowała się przede wszystkim na inkluzjach w bursztynie. Żywica i kopal zachowują jednak organizmy w porównywalnie dobrym stanie, co czyni je ważnymi narzędziami do śledzenia zmian w skupiskach fauny. Ujawniają nam, jak wyglądał świat owadów przed początkiem antropocenu, czyli epoki wpływu człowieka i dlatego zdecydowanie należy poświęcić im więcej uwagi” – dodaje na zakończenie Solórzano Kraemer.

Autor: 
Autor: Senckenberg Research Institute and Natural History Museum /tłumacz: Paula Dąbek
Dział: 

Reklama